Top

Nieuws

Hyperrealisme. 50 jaar schilderkunst

Op zaterdag 25 februari 2017 opent in de Kunsthal Rotterdam ‘Hyperrealisme. 50 jaar schilderkunst’, een uniek overzicht van fotorealistische schilderkunst. Drie generaties Amerikaanse en Europese kunstenaars laten de geschiedenis van een fascinerende, figuratieve kunststroming zien. De overzichtstentoonstelling in de Kunsthal brengt - met meer dan zeventig werken van ruim dertig kunstenaars – een ongeëvenaarde verzameling hyperrealistische topstukken naar Nederland.

Het werk van deze kunstenaars onder wie Chuck Close, Robert Bechtle, Richard Estes, John Salt en Franz Gertsch is zo geschilderd dat ze de indruk wekken foto’s te zijn. Het resultaat is echter meer dan een virtuoze kopie en creëert een eigen werkelijkheid. De tentoonstelling in de Kunsthal presenteert voor het eerst de volle breedte van het genre, met alle grote klassieke namen. Ook de nieuwste generatie kunstenaars, met onder meer de Nederlandse schilder Tjalf Sparnaay, is vertegenwoordigd.

01_Hyperrealisme_RalphGoings_Kunsthal_Rotterdam.jpg
Ralph Goings America’s Favourite 1989

Fotografie als bron

In de late jaren zestig ontstaat hyperrealisme – ook fotorealisme genoemd - in Amerika als reactie op de heersende trend van abstracte en conceptuele kunst. In navolging van Pop Art neemt een groep jonge Amerikaanse schilders hun dagelijks leven en objecten uit de consumptiemaatschappij, tot onderwerp van hun werk. Zij gebruiken fotografie als uitgangspunt voor hun schilderkunst en brengen de verzamelde informatie, met verschillende methodes en technieken, over op het doek.
Van close-ups van autobumpers, glanzende lak en blinkend chroom, kleurrijk kinderspeelgoed en snoep tot het interieur van Amerikaanse ‘diners’ met zoutstrooiers en ketchupflessen tot urban life; met neonreclame, stadsgezichten en landschappen, reflecties in winkelruiten en enorme portretten. De schilderijen van alledaagse taferelen en uitvergrote consumptiegoederen trekken sinds de eerste dag van hun verschijning veel aandacht, zowel van bewonderaars als critici. Het werk roept aanvankelijk de vraag op of het kunst is of slechts een representatie van de werkelijkheid. Inmiddels kent deze kunststroming vele enthousiaste aanhangers.

07_Hyperrealisme_RobertBernardi_KunsthalRotterdam.jpg
Roberto Bernardi Confini Segreti 2013.

Echt kijken

In vijftig jaar tijd zijn de technologische middelen waarmee fotorealisten hun werk produceren steeds geavanceerder geworden. Eerst transformeren de kunstenaars een beeld van celluloid naar olieverf, tegenwoordig van een digitale pixel naar acrylverf. Met de resolutie van de foto’s is ook de helderheid en indringendheid van de detaillering van de schilderijen verder toegenomen. Interessant is dat de fotorealistische schilderijen het publiek als het ware dwingen om echt te kijken. Door de overvloed aan beelden om ons heen nemen we deze niet altijd meer goed waar. De digitalisering van fotografie roept steeds meer de vraag op wat echt is en wat gemanipuleerd. De schilderijen in de tentoonstelling ‘Hyperrealisme’ doen daar nog een schepje bovenop.

 

Tjalf Sparnaay. Spiegelei.

________________________________________________________



Gek van Surrealisme

Museum Boijmans Van Beuningen presenteert van 11 februari tot en met 28 mei 2017 met trots 'Gek van surrealisme', een ongeëvenaard overzicht met topstukken afkomstig uit vier befaamde Europese privéverzamelingen. Het merendeel is zelden of nooit te zien geweest en zal eind mei 2017 weer achter gesloten deuren verdwijnen.

Komend voorjaar staat Museum Boijmans Van Beuningen volledig in het teken van het surrealisme. Het museum laat – in samenwerking met gerenommeerde musea in Edinburgh en Hamburg – de passie en belevingswereld zien van kunstenaars als Salvador Dalí, Max Ernst, René Magritte en Joan Miró, alsmede hun verdraaiingen van de dagelijkse werkelijkheid.

Afbeeldingsresultaat voor

Legendarisch

Gek van surrealisme zal een ongeëvenaarde vlootschouw worden van het surrealisme, die de kracht laat zien van de beroemde kunstbeweging. De getoonde werken zijn afkomstig uit vier uitmuntende privécollecties van een aantal bijzondere verzamelaars: de Brit Edward James (1907-1984) en de Brit Roland Penrose (1900-1984) hadden een persoonlijke band met kunstenaars als Salvador Dalí, René Magritte en Max Ernst. De eveneens Britse Gabrielle Keiller (1908-1995) bezat naast een prachtige collectie een bijzondere kunstbibliotheek. Het Duitse echtpaar Ulla en Heiner Pietzsch begon in de jaren zeventig met het verzamelen van surrealistische kunst en is nog altijd zeer actief op dit gebied. 


Wereldniveau

Gek van surrealisme stelt de bezoeker in staat om de artistieke ontwikkeling van belangrijke kunstenaars te volgen. In Rotterdam ligt het accent straks niet alleen op de passie van de surrealisten zelf, maar ook op die van hun verzamelaars. 'Gek van surrealisme' sluit naadloos aan bij het profiel van Museum Boijmans Van Beuningen, dat als enige museum in Nederland een uitgebreide collectie surrealistische kunst van wereldniveau bezit. De basis daarvan is gelegd door Renilde Hammacher (1913-2014) van 1962 tot 1978 hoofdconservator Moderne Kunst bij het museum. Ze haalde Dalí in 1970 naar Rotterdam om in het museum zijn retrospectief te openen. Hierdoor kwam Hammacher in contact met James, van wie ze eind jaren zeventig een aantal belangrijke werken van Dalí en Magritte aankocht met extra middelen die de gemeente Rotterdam daarvoor destijds beschikbaar stelde.


Experts

'Gek van surrealisme. Dalí, Ernst, Magritte, Miró...uit de collecties van Roland Penrose, Edward James, Gabrielle Keiller en Ulla en Heiner Pietzsch' is samengesteld door drie toonaangevende musea: de Scottish National Gallery of Modern Art in Edinburgh, de Hamburger Kunsthalle en Museum Boijmans Van Beuningen. In Nederland wordt 'Gek van surrealisme' mede mogelijk gemaakt door Fonds21, Mondriaan Fonds, VSBfonds, Prins Bernhard Cultuurfonds en het K.F. Hein Fonds. Tegelijk met de tentoonstelling wordt een catalogus uitgebracht met essays van experts.

Afbeeldingsresultaat voor


________________________________________________________





Karel Appel
.


In het Gemeente Museum Den Haag is tot 16 mei 2016 een tentoonstelling te zien van werk van de Cobra schilder Karel Appel (1921-2006) getiteld Retrospectief. 

In 2016 is het tien jaar geleden dat Karel Appel is overleden. Een mooi moment om een frisse blik te werpen op zijn veelzijdige oeuvre dat zich over meer dan zes decennia uitstrekt. Gemeentemuseum Den Haag belicht met dit grootse retrospectief, bestaande uit 67 schilderijen, 12 beelden en meer dan 60 tekeningen, Appel vanuit verschillende gezichtspunten. Zo komen zijn vroege interesse in Outsider Art aan bod, zijn experimenten met uiteenlopende stijlen en de zeer eigen – soms bijna abstracte – interpretatie van klassieke thema’s zoals het naakt, het portret, het landschap en het stadsgezicht.



Gemeentemuseum Den Haag heeft een lange traditie met Karel Appel. Eerder vonden er belangrijke tentoonstellingen plaats en de kunstenaar schonk in 1983 en 2002 een groot aantal tekeningen aan het museum. Dit retrospectief markeert opnieuw de bijzondere band. De tentoonstelling vormt een spil van een brede internationale herontdekking van Appels werk. Ook in steden als Parijs, München en Washington zijn tentoonstellingen georganiseerd.